نحوه حرفه ای شدن در انواع مکعب های روبیک
برای مشاهده به ادامه مطلب بروید

درود
یکی از لازمه های حرفه ای شدن ، تجربه است.
تجربه در کنار سرعت بالا و اخلاق حرفه ای سبب حرفه ای شدن شما در ایتم تان میشود.
هر کدام از این سه ضلع مثلث نباشند ، شما قادر ب حرفه ای شدن نخواهید بود.
سرعت بالا نداشته باشید مثل ماشینی هستید ک راه نمیرود
تجربه نداشته باشید مثل راننده ی هستید ک راه را نمیشناسد
اخلاق حرفه ای نداشته باشید مثل راننده ای هستید ک مدام در حال تصادف است

من امروز نمیخوام سرعت و تجربه رو براتون باز کنم.
فقط میخوام مورد سوم رو کمی براتون شرح بدم.
شما باید در تمامی کارهاتون ب این جمله ایمان داشته باشید ک 

دست روی دست فراوونه!

در ذهن خودتان مرور کنید و ببینید کسی بوده است ک در کاری بهترینه مطلق باشد و کسی جایش را نگرفته باشد؟
مهم نیست امروز جایش گرفته شود یا قرن ها بعد
مهم این است ک بدانید جایتان گرفته میشود.
اگر در کاری پیشتاز هستید و بهترین هستید پس هر لحظه استرس این را دارید ک جاییتان گرفته شود.
و اگر در کاری متعادل هستید پس هر لحظه در حال تلاش هستید ک نفر پیشتاز را بگیرید.

روی صحبت من بیشتر با اولین های ایران است.
اولین های ایران در رشته روبیک
این افراد دو دسته اند
اولین های ایران ک تجربه زیادی دارند و کمتر دیده میشه رکورد دار باشند و بیشر درگیر خدمت کردن ب کیوبینگ ایران هستندو غالبا سن های بالایی نسبت ب دیگران دارند.
و اولین های ایران ک رکورد های خوبی دارند و غالبا سن هاشون کمه و کمتر دیده میشه در گیر اموزش و کمک های دسته جمعی ب کیوبیست ها باشند.

دسته اول 
این افراد غالبا احتمال خطایشان کم است و بدلیل تجربه ای ک دارند و سرما و گرمایی ک چشیده اند بخوبی میدانند ک چگونه در برابر مشکلات سیاست ب خرج دهند
این افراد اکثر افراد محبوبی هستند و تنها در یک حالت احتمال دارد ک دیگران نام نیکی از ایشان ب یاد نداشته باشند.
و آن هم در حالتی است ک از موقعیت خود سو استفاده کنند و با محبوبیتی ک کسب کرده اند ، سعی در سرکیسه کردن پیروان و دوستاداران خود کنند و ب نوعی دیگران و عوام را گول بزنند .
جالبترین قسمت ماجرا اینجاست ک این افراد و دوستان باتجربه ی دیگر از راز و واقعیت های همدیگر با خبرند و خوب میدانند ک فلان شخص دیگران را فریب داده است و خود شخص هم بیشتر از همه اگاه است لیکن ب روی مبارکش نمیاورد.
عاقبت این افراد ب جمله زیبای 
بالاخره ماه پشت ابر نمی ماند 

بر میگردد

چ زیباست فردی ک تجربه دارد ولی ادعا ندارد.
چقدر خوشایند است ک در سکوت ب خدمت ب خلق بپردازد و حاضر نباشد دیگران بویی ببرند .
و چقدر زشت است ک دیگران را فریب داد و ب دروغ برچسب های دروغین ب خود چسباند و خود را آن جور ک هست ب دیگران نشان نداد!

قهرمان اصلی کسی هست ک 60 سالشه و روبیک رو از 40 سال پیش بلد بوده حل کنه و اسمی از خودش ب عنوان اولین کیوبیست ایرانی در جایی نبرده
و زمانی ک ب وی اصرار میکنم ک شماره تلفنت را بده تا با شما بیشتر اشنا بشوم و یک مصاحبه با شما داشته باشم ، دستم را رد میکند و میگوید : بذار دیگران از این عناوین دروغین نون بخورند!
قهرمان آن شخصیت ک سال ها قبل کتابی در مورد روبیک چاپ کرده باشد و روبیک را از دید ریاضی مورد بحث قرار داده باشد ولی الان اسمی ازش در میتینگ ها و مسابقات برده نمیشود!
قهرمان واقعی کسیست ک کلکسیون دار روبیک است و انواع و اقسام روبیک های جدید را خودش درست کرده و چون دست رسی ب خرید انها نداشته ، خودش آنها را با همین مکعب های سه در سه معمولی و ارزان قیمت درست کرده است!
و زمانی ک میبینند روبیک ایران در حال خراب شدن است و سود جویان با القاب و عناوین دروغین در پی نان در آوردن از این رشته پاک و بی آلایش دارند ، خود را کنار میکشند تا اسمشان در کنار آن سودجویان نباشد.
آنها قهرمان تر از افرادی هستند ک ب مبارزه ب علیه سود جویان پرداختند!
آنها حتی حاضر نشدند با سود جویان مبارزه کنند! و با سکوت و کناره گیریشان ، نشان دادند ک این افراد را ب رسمیت نمیشناسند.

و الان میفهمم ک هر چقدر هم بگوییم تجربه مان از دیگران بیشتر است ، باز کارهایی ک ما کردیم در برابر کارهایی ک این افراد با تجربه تر از ما کرده اند حکم خاله بازی را داشته است!
چقدر وقتمان را صرف مبارزه با سود جویان کردیم!
چقدر خودمان را ب آب و آتش زدیم تا دیگران با اسم روبیک ، مردم را فریب ندهند!
و چقدر های دیگر...
ولی ای کاش زمان ب عقب باز میگشت و ما نیز از با تجربه های اصلی روبیک ایران درس میگرفتیم و سکوت میکردیم و از روبیک کناره میگرفتیم تا دیگران هر غلطی ک میخواهند با این ورزش پاک انجام دهند .
تمام این صحبت ها و افسوس ها برای این بود ک بدانید
افرادی بوده اند ک اگر همین الان اراده کنند میتوانند متد های جدید بسازند و پازل های جدید اختراع کنند و تجربیاتشان را ب اشتراک بگذارند.
این همه درد دل گفته شد تا ب این جمله برسم

راز حرفه ای شدن تمرین کردن نیست
راز حرفه ای شدن ، بی ادعا بودن است


بی ادعا بودن را لمس کرده ای؟
در مسابقه ایران اوپن به عینه دیدید ک چطور یک مرد میانسال قبل از شروع مسابقه از بین بچه های پر شور و پر هیجان بیرون آمد و رفت گوشه ای و با روبیکش چند حل آرام و خونسرد کرد!
وقتی روی چهره اش دقیق میشدی و با عکس هایی ک در اینترنت دیده ای مقایسه اش میکردی متوجه میشدی ک وی رئیس انجمن مکعب جهان است!
وقتی ک پیشش میرفتی با خونسردی تمام ب بدون اینکه سعی داشته باشد دیگران را ببرد و اول شود با همه مسابقه میداد و زمانی ک از وی دیرتر حل میکردی میگفت : DONT GIVE UP
و وقتی میدید برخی از بچه ها یک گوشه نشسته اند و روبیک تمرین نمیکنند میگفت : LETS SOLVE GUYS
و وقتی از وی سریعتر حل میکردی لبخندی میزد و تشوقیت میکرد

بیشتر مقام ها را همان مرد میانسال گرفت و تمام جوایزش را تقدیم ب مترجمش کرد!

حتی فکر این خونسردی و بی ادعا بودن هم جنون آمیز است!
ب راستی ک مردان بزرگ ، مردان بی ادعایی هستند.
و راز بزرگ بودن در بی ادعا بودن خلاصه میشود...